Nou, ik ben er ook. De finish. Waar men het antwoord op de volgende vragen vraagt:
Mijn favoriete ding
De meeste dingen kende ik al. Daarvan is RSS wel mijn favoriet geloof ik. In ieder geval het ding dat ik het meest gebruik. Op e-mail na dan. Echt nieuwe favorieten zitten er niet tussen.
Wat de dingen met me (en ons) deden
Ik denk dat de meeste collega's zich wel bewust waren van het bibliotheek 2.0 manifest. Misschien niet onder die naam, maar in de praktijk proberen we nieuwe ontwikkelingen te volgen. Maar dat is niet altijd even simpel. Kost tijd. Moet op eigen houtje. En nu hebben we dat hands-on mogen meemaken. We weten weer wat er speelt.
Persoonlijk heb ik ook nog wat dingen ontdekt. En ik ben me er bewuster van geworden dat ik in onze organisatie eigenlijk een beetje een aanjager moet zijn. Want wie van ons heeft er bijvoorbeeld een Google Wave account? Juist. Wat ben ik toch weer hip. U wist vast nog niet eens dat het bestond. Ik zal het u op de eerstvolgende update-dag uitleggen want deze nemen we zeker mee.
Verbeteren 23 dingen
Ik ben het niet altijd eens met de programma's en websites waar voor gekozen is. Maar die keuze zal vast met het oog op het gebruikgemak zijn. Waarschijnlijk is blogspot simpeler dan wordpress. Netvibes handiger dan Google/reader. En waarom Google Talk en niet het veel vaker gebruikte MSN Messenger?
Nu twitter er in zit is het aardig up to date denk ik. Google Wave wordt waarschijnlijk pas over een jaar interessant. En misschien wel nooit.
23 Dingen was voor mij...
...een eitje. Maar ik ben er daardoor wel iets te gemakzuchtig mee om gegaan. Het had niet zo'n prioriteit en daarom ben ik ook nu pas klaar.
dinsdag 24 november 2009
zondag 15 november 2009
Ding 22: Bibliotheek tweepuntnul.
Ik hoop dat er nog mensen zijn die dit lezen nu het 23dingentraject voor de meeste deelnemers doorlopen is... maar ik zal me niet inhouden. Wat vind ik van bibliotheek 2.0?
Het is een naam voor een ontwikkeling in bibliotheekland. Een ontwikkeling die eigenlijk een revolutie moet zijn. Een mentale verandering die we allemaal wel willen ondergaan, maar kunnen we het ook? Want er wordt behoorlijk wat gevraagd.
Kunnen we dat? Zijn we zo verkeerd bezig geweest dan? Nee joh. We hebben al heeeeeel lang internetPC's in de bieb. Onze catalogus staat al op internet. Het wordt met C-wise al behoorlijk tweepuntnullig. Ik zie dat het zo langzamerhand gaat lopen met het taggen en ik hoop dat het publiek dat volhoudt. En kijk eens goed naar onze Tristans?
Eigenlijk zijn we al een erg hippe organisatie. We veránderen al mee met de maatschappelijke informatie-zoek eisen. Het kan sneller, en de bibliothecaris zou zich misschien wat gemakkelijker aan moeten kunnen passen, maar hey? Wij zijn ook maar mensen! En zie hier: een 23dingen cursus - het besef is er. We komen er wel. We zijn goed bezig.
Over 5 jaar verschilt de bibliotheek waarschijnlijk net zoveel van de huidige bibliotheek als deze bibliotheek van die van 5 jaar geleden. En niemand weet nog wat voor services we over 10 jaar bieden. We zijn in ontwikkeling en zullen dat vanaf nu altijd blijven. Die beweging is veelomvattender dan 2.0 en is ook al veel eerder in gang gezet dan dat de term bestond. Maar ik vind het goed. Het beestje moet een naam hebben. En ik ben het in grote delen zeer met het manifest eens.
Behalve dan dat we niet hals over kop niet geteste applicaties moeten gaan uit proberen. Allemaal moeten gaan bloggen. We op elk netwerk vertegenwoordigd moeten zijn. Vind ik niet nodig. We moeten zijn waar de gebruiker ons verwacht en ons zinvol vind. Hyves, Facebook, 2ndlife, het hoeft voor mij niet zo. Ik ben niet tégen bloggen, maar onze taak is content toegankelijk maken. Niet het genereren ervan.
Maar de open mind, de vinger aan de pols, open staan voor veranderingen en nieuwe ontwikkelingen en er snel op in durven inspringen. Daar ben ik erg voor. We moeten in ontwikkeling blijven. We worden al steeds minder het boeken-uitleen-gebouw maar een informatie-in-het-algemeen-bron en dat juich ik toe.
Het is een naam voor een ontwikkeling in bibliotheekland. Een ontwikkeling die eigenlijk een revolutie moet zijn. Een mentale verandering die we allemaal wel willen ondergaan, maar kunnen we het ook? Want er wordt behoorlijk wat gevraagd.
Kunnen we dat? Zijn we zo verkeerd bezig geweest dan? Nee joh. We hebben al heeeeeel lang internetPC's in de bieb. Onze catalogus staat al op internet. Het wordt met C-wise al behoorlijk tweepuntnullig. Ik zie dat het zo langzamerhand gaat lopen met het taggen en ik hoop dat het publiek dat volhoudt. En kijk eens goed naar onze Tristans?
Eigenlijk zijn we al een erg hippe organisatie. We veránderen al mee met de maatschappelijke informatie-zoek eisen. Het kan sneller, en de bibliothecaris zou zich misschien wat gemakkelijker aan moeten kunnen passen, maar hey? Wij zijn ook maar mensen! En zie hier: een 23dingen cursus - het besef is er. We komen er wel. We zijn goed bezig.
Over 5 jaar verschilt de bibliotheek waarschijnlijk net zoveel van de huidige bibliotheek als deze bibliotheek van die van 5 jaar geleden. En niemand weet nog wat voor services we over 10 jaar bieden. We zijn in ontwikkeling en zullen dat vanaf nu altijd blijven. Die beweging is veelomvattender dan 2.0 en is ook al veel eerder in gang gezet dan dat de term bestond. Maar ik vind het goed. Het beestje moet een naam hebben. En ik ben het in grote delen zeer met het manifest eens.
Behalve dan dat we niet hals over kop niet geteste applicaties moeten gaan uit proberen. Allemaal moeten gaan bloggen. We op elk netwerk vertegenwoordigd moeten zijn. Vind ik niet nodig. We moeten zijn waar de gebruiker ons verwacht en ons zinvol vind. Hyves, Facebook, 2ndlife, het hoeft voor mij niet zo. Ik ben niet tégen bloggen, maar onze taak is content toegankelijk maken. Niet het genereren ervan.
Maar de open mind, de vinger aan de pols, open staan voor veranderingen en nieuwe ontwikkelingen en er snel op in durven inspringen. Daar ben ik erg voor. We moeten in ontwikkeling blijven. We worden al steeds minder het boeken-uitleen-gebouw maar een informatie-in-het-algemeen-bron en dat juich ik toe.
maandag 2 november 2009
Ding 21: zoeken 2.0
Ik ben een asociale internetgebruiker. Recensies schrijven en taggen doe ik eigenlijk nooit. Del.icio.us kost me te veel moeite. Ik dring mijn RSS feeds niet aan mijn vrienden op. Ik vind mijn eigen mening eigenlijk helemaal niet zo belangrijk. Hier spui ik hem wel hoor, en ongezouten. Maar u, lezer dezes, bent op deze 23dingen spin-off terecht gekomen omdat u speciaal in mijn mening geïnteresseerd was. Dat is anders. Dat moet u zelf maar weten.
Gelukkig zijn er ook nog sociale internetgebruikers. Mensen die sterren geven aan boeken. Die op duimpjes omhoog klikken. Mensen die tags aan objecten hangen. Ze schrijven recensies, wikipedia-lemma's en ze mailen hun vrienden allerlei nuttige en on-nuttige tips en websites. Heel goed. En dat meen ik oprecht.
Want tsja. In een cynische bui vind ik het allemaal domme mensen die vast en zeker geen verstand hebben van de dingen waar ze hun mening over spuien. En dan heb ik gelijk. Er wordt de grootste onzin verkondigd door mensen die vinden dat ze een relevante mening hebben. Maar ik ben nu niet in een cynische bui dus ik vind het geweldig dat dat gebeurt. Ik ben zelfs bang dat het tekort gebeurt. Want we hebben het hier over de kracht van het getal. Één recensie maakt nog geen mening. En één tag is al helemaal waardeloos.
Er wordt een heleboel slechte, foute of irrelevante informatie aan een object gehangen. Want mensen weten niet waar ze over praten. Maar diezelfde mensen geven ook goede informatie. Juist gespelde tags. Ze corrigeren elkaar. En de tag die het vaakst gegeven wordt komt het grootst naar voren in de tagcloud.
Dat moeten we toejuichen als informtiespecialisten. Alle domme indelingen, alle spelfouten. We moeten het niet willen corrigeren. Want wij kunnen Harry Potter bij de "sprookjes" in willen delen, als 80% van de mensen de serie met "tovenaars" tagt is dát blijkbaar zoals mensen zoeken. Mocht een ervan dan nog "tovenaers" schrijven omdat hij/zij dat nu eenmaal grappig vindt moeten we dat ook niet corrigeren. Wie weet wordt het een hype en zegt over een half jaer iedereen "tovenaer" en is dát de manier.
U snapt het.
En nog iets over de aquabrowser. Ik vind het geweldig! Maar zelf gebruik ik de functionaliteit zelden. Waarom? Meestal weet ik al wat ik zoek. Of misschien denk ik al te informatiespecialist-zoekterm achtig om nog associatief te kunnen zoeken.
Tot zover mijn mening zonder zout. Alles uit dit stukje is totaal onwetenschappelijk. Ik heb er niet lang over nagedacht en waarschijnlijk staan er nog spelfouten in ook. Maar ik beloof dat ik meer zal gaan taggen. Want meer is beter.
Gelukkig zijn er ook nog sociale internetgebruikers. Mensen die sterren geven aan boeken. Die op duimpjes omhoog klikken. Mensen die tags aan objecten hangen. Ze schrijven recensies, wikipedia-lemma's en ze mailen hun vrienden allerlei nuttige en on-nuttige tips en websites. Heel goed. En dat meen ik oprecht.
Want tsja. In een cynische bui vind ik het allemaal domme mensen die vast en zeker geen verstand hebben van de dingen waar ze hun mening over spuien. En dan heb ik gelijk. Er wordt de grootste onzin verkondigd door mensen die vinden dat ze een relevante mening hebben. Maar ik ben nu niet in een cynische bui dus ik vind het geweldig dat dat gebeurt. Ik ben zelfs bang dat het tekort gebeurt. Want we hebben het hier over de kracht van het getal. Één recensie maakt nog geen mening. En één tag is al helemaal waardeloos.
Er wordt een heleboel slechte, foute of irrelevante informatie aan een object gehangen. Want mensen weten niet waar ze over praten. Maar diezelfde mensen geven ook goede informatie. Juist gespelde tags. Ze corrigeren elkaar. En de tag die het vaakst gegeven wordt komt het grootst naar voren in de tagcloud.
Dat moeten we toejuichen als informtiespecialisten. Alle domme indelingen, alle spelfouten. We moeten het niet willen corrigeren. Want wij kunnen Harry Potter bij de "sprookjes" in willen delen, als 80% van de mensen de serie met "tovenaars" tagt is dát blijkbaar zoals mensen zoeken. Mocht een ervan dan nog "tovenaers" schrijven omdat hij/zij dat nu eenmaal grappig vindt moeten we dat ook niet corrigeren. Wie weet wordt het een hype en zegt over een half jaer iedereen "tovenaer" en is dát de manier.
U snapt het.
En nog iets over de aquabrowser. Ik vind het geweldig! Maar zelf gebruik ik de functionaliteit zelden. Waarom? Meestal weet ik al wat ik zoek. Of misschien denk ik al te informatiespecialist-zoekterm achtig om nog associatief te kunnen zoeken.
Tot zover mijn mening zonder zout. Alles uit dit stukje is totaal onwetenschappelijk. Ik heb er niet lang over nagedacht en waarschijnlijk staan er nog spelfouten in ook. Maar ik beloof dat ik meer zal gaan taggen. Want meer is beter.
vrijdag 11 september 2009
Ding 20: Muziquest
Bij mij begon het met Pandora. Minder sociaal, maar als project interessanter dan LastFM. Een internetradiostation dat aan de hand van allerlei factoren (tempo, instrumentarium, dynamiek, verzin het maar) uitrekende welke muziek je wilde horen als je een bepaalde naam intikte. Helaas wegens auteursrechtenkwesties al jaren niet meer beschikbaar in Nederland. Het werkte goed.
Toen ben ik in mijn eeuwige speurtocht naar nieuwe muziek LastFM gebruiken. Ik heb er menig muziekje mee opgepikt. Dé bron voor obscure dingen die je hier niet zo snel op de radio zou horen. Wie luistert er in hemelsnaam naar Oh, Birds!, Stars of the lid, Belong of (jawel) The Library Tapes? Ik ken niemand. Maar Last FM wel!
Ik geef toe dat bovenstaande namen wat al te obscuur zijn, maar My dad vs. Yours, The Dead Texan en Eluvium zou ik iedereen durven aanraden. Of wat te denken van de Japanse klassieke postrock van Anoice? Namen, namen, namen. Zonder Pandora en LastFM had ik ze misschien nooit ontdekt. En nu heb ik het hele internet afgestruind om er CD's van te bestellen.
Maar nu valt voor LastFM ook het doek. Het is althans niet gratis meer. Niet voor ons, arme muziekminnende nederlanders. Het heeft met auteursrechten temaken. Waarom LastFM het zoveel langer uit heeft kunnen houden dan Pandora is mij een raadsel, maar feit is dat mensen hun accounts deleten of het scrobble-programma van hun computer afgooien. En dat komt de kwaliteit van LastFM niet ten goede. (Ander feit is dat bepaalde mensen wél gaan betalen voor de service, en dat komt de kwaliteit ongetwijfeld wél ten goede.)
Toen ben ik in mijn eeuwige speurtocht naar nieuwe muziek LastFM gebruiken. Ik heb er menig muziekje mee opgepikt. Dé bron voor obscure dingen die je hier niet zo snel op de radio zou horen. Wie luistert er in hemelsnaam naar Oh, Birds!, Stars of the lid, Belong of (jawel) The Library Tapes? Ik ken niemand. Maar Last FM wel!
Ik geef toe dat bovenstaande namen wat al te obscuur zijn, maar My dad vs. Yours, The Dead Texan en Eluvium zou ik iedereen durven aanraden. Of wat te denken van de Japanse klassieke postrock van Anoice? Namen, namen, namen. Zonder Pandora en LastFM had ik ze misschien nooit ontdekt. En nu heb ik het hele internet afgestruind om er CD's van te bestellen.
Maar nu valt voor LastFM ook het doek. Het is althans niet gratis meer. Niet voor ons, arme muziekminnende nederlanders. Het heeft met auteursrechten temaken. Waarom LastFM het zoveel langer uit heeft kunnen houden dan Pandora is mij een raadsel, maar feit is dat mensen hun accounts deleten of het scrobble-programma van hun computer afgooien. En dat komt de kwaliteit van LastFM niet ten goede. (Ander feit is dat bepaalde mensen wél gaan betalen voor de service, en dat komt de kwaliteit ongetwijfeld wél ten goede.)
Ik maak er ook geen gebruik meer van. Het sociale netwerk gedeelte van LastFM was veelbelovend, maar na een poos stokte het. Het kost - net als al die andere netwerken - veels te veel tijd. Voor mijn muziekspeurtocht huil ik uit op de schouder van SomaFM - een gewone internetradio. Recente ontdekkingen: Helios en Combustion.
Ik kom er wel overheen.
dinsdag 8 september 2009
Ding 19: (Sociale?) netwerken
Jongens, ik geef het toe, ik ben een meeloper. Ik heb laatst een stuk of 50 hyvesvrienden gedelete. Want ik kende ze niet zo goed, of ik vond ze eigenlijk helemaal niet zo aardig. Als ik wat consequenter was geweest had ik er zo nog 50 kunnen schrappen denk ik.
Ik ben zo'n beetje overal lid van. Behalve Hyves zijn er nog Orkut, Facebook, Linked-In, de Bibliotheek2.0NING, LastFM, oi, ik vergeet er vast nog wat. Ik Twitter ook nog, en sinds kort is daar foursquare (waarover later meer). Maar waarom? Ik weet het niet. Ik zou net zo goed een aantal accounts kunnen wissen.
Ik zie niet zo goed wat klanten zouden moeten doen bij de bibliotheek op Hyves. Hun mening geven? Ze kunnen laten zien dat ze de bibliotheek fijn vinden. Er zijn vast mensen die dat doen. Dan moeten we er wel voor zorgen dat flink wat mensen dat doen, want anders wordt het zo'n zielig groepje vrienden. (Nu zijn alleen wij 23dingers nog lid)
En als je er dan toch ben, dan vind ik dat je er iets mee zou moeten doen ook. Acties. Voordeel. Wat zou je via Hyves kunnen bieden? Ik zie het zo even niet.
Ik zie meer hippe geintjes gebeuren met foursquare. (Maar daarover later vast meer.)
Ik ben zo'n beetje overal lid van. Behalve Hyves zijn er nog Orkut, Facebook, Linked-In, de Bibliotheek2.0NING, LastFM, oi, ik vergeet er vast nog wat. Ik Twitter ook nog, en sinds kort is daar foursquare (waarover later meer). Maar waarom? Ik weet het niet. Ik zou net zo goed een aantal accounts kunnen wissen.
Ik zie niet zo goed wat klanten zouden moeten doen bij de bibliotheek op Hyves. Hun mening geven? Ze kunnen laten zien dat ze de bibliotheek fijn vinden. Er zijn vast mensen die dat doen. Dan moeten we er wel voor zorgen dat flink wat mensen dat doen, want anders wordt het zo'n zielig groepje vrienden. (Nu zijn alleen wij 23dingers nog lid)
En als je er dan toch ben, dan vind ik dat je er iets mee zou moeten doen ook. Acties. Voordeel. Wat zou je via Hyves kunnen bieden? Ik zie het zo even niet.
Ik zie meer hippe geintjes gebeuren met foursquare. (Maar daarover later vast meer.)
dinsdag 11 augustus 2009
Ding 18: Bibliotheekding
Ik ben een beetje aan het rommelen gegaan. Veel titels zijn wel te vinden maar de zoekfunctie is niet heel handig. Wat op Amazon staat zou je soms eerder bij Bruna verwachten en andersom. Het is gokken geblazen.
Maar ik heb een selectietje gemaakt van wat ik zo uit mijn hoofd weet dat er in mijn boekenkast te vinden is. Privé ben vind ik het niet zo interessant. Ik ben er, schaam ik me te bekennen, gewoon niet lezer genoeg voor om het allemaal interessant te vinden en bij te willen houden.
Vanuit bibliothecair oogpunt hoop ik dat onze catalogus ooit wel die kant op groeit. Dat hij samengevoegd wordt met alle andere catalogussen in Nederland. Dat hij gemakkelijk on-line te bezoeken en te doorzoeken valt. En dat iedereen op een gemakkelijke manier zijn mening over de inhoud kan geven. Zie je het voor je? Een kopje "bibliotheken bij jou in de buurt met deze titel:".
Ik zie het er wel van komen. In de verre toekomst. De te verre toekomst, wat mij betreft want het had er al moeten zijn.
Om LibraryThing tot die tijd te gebruiken lijkt me niet zo nuttig. Als bibliotheek niet omdat je er waarschijnlijk geen nieuw publiek mee aanboort. En voor LT niet omdat het ze waarschijnlijk niet veel nieuwe titels oplevert. En het maakt de zoekfunctie nog onoverzichtelijker.
Maar ik heb een selectietje gemaakt van wat ik zo uit mijn hoofd weet dat er in mijn boekenkast te vinden is. Privé ben vind ik het niet zo interessant. Ik ben er, schaam ik me te bekennen, gewoon niet lezer genoeg voor om het allemaal interessant te vinden en bij te willen houden.
Vanuit bibliothecair oogpunt hoop ik dat onze catalogus ooit wel die kant op groeit. Dat hij samengevoegd wordt met alle andere catalogussen in Nederland. Dat hij gemakkelijk on-line te bezoeken en te doorzoeken valt. En dat iedereen op een gemakkelijke manier zijn mening over de inhoud kan geven. Zie je het voor je? Een kopje "bibliotheken bij jou in de buurt met deze titel:".
Ik zie het er wel van komen. In de verre toekomst. De te verre toekomst, wat mij betreft want het had er al moeten zijn.
Om LibraryThing tot die tijd te gebruiken lijkt me niet zo nuttig. Als bibliotheek niet omdat je er waarschijnlijk geen nieuw publiek mee aanboort. En voor LT niet omdat het ze waarschijnlijk niet veel nieuwe titels oplevert. En het maakt de zoekfunctie nog onoverzichtelijker.
vrijdag 7 augustus 2009
Ding 17: Nog meer speeltuin!
Ja. En dan loop ik in mijn vorige bericht te mopperen over dat er zo veel twee punt nullige onzin is en dat er vast niets interessants tussen zit, maar dan vergeet ik helemaal te melden dat ik onlangs juist een heel leuk twee punt nul ding heb gevonden waar ik erg enthousiast over ben.
Maar voor ik mijn positieve verhaal vertel eerst nog even een twitter-afkraker: het is voor ouwe vandagen. Helemaal niet hip en voor de jeugd. Zie hier.
En dan nu het positieve verhaal. Ik wist al een tijdje van het bestaan af maar vorige week schoot me in eens tebinnen dat ik nu banken heb. Niet dat het nodig is om een bank te hebben voor deze twee punt nul applicatie, maar ik vond toch dat ik voor het goeie een bank zou moeten hebben als ik me aan zou melden. Zonder bank heeft het niet veel zin.
Het zit zo: we zijn vrolijke flexibele mensen en we gaan wel eens op reis. Dan boeken we een hotelletje of een appartement of we gaan camperen in de wetenschap dat er vast ook wel mensen in de buurt van de bestemming wonen met een bank. Of een logeerkamer. En dat die mensen het best wel leuk zouden vinden om ons vrolijke flexibele mensen een paar dagen van onderdak te voorzien. Alleen: wij weten niet waar die bank is en die bankbezitters weten niet waar wij zijn. Helaas dan maar. Normaal gesproken.
En daar is nu verandering in gekomen met het fenomeen CouchSurfing. Je kan aangeven wie je bent, waar je bent, óf je een bank beschikbaar hebt of dat je alleen bereid bent een dagje als gids op te treden. En daar ga je. Je kunt inmiddels de hele wereld rond banksurfen als je dat wil. Goedkoop en echt bij de locals thuis. Prachtig voor de avonturiers onder ons.
Ik was niet van plan binnenkort zelf te gaan reizen. Maar mocht er binnenkort een Chinees, een Amerikaan of een Nieuw-Zeelander op wereldreis een paar dagen Heemskerk willen bekijken (en wie wil dat nu niet) dan mag hij best bij mij slapen. Want ik heb een bank.
Maar voor ik mijn positieve verhaal vertel eerst nog even een twitter-afkraker: het is voor ouwe vandagen. Helemaal niet hip en voor de jeugd. Zie hier.
En dan nu het positieve verhaal. Ik wist al een tijdje van het bestaan af maar vorige week schoot me in eens tebinnen dat ik nu banken heb. Niet dat het nodig is om een bank te hebben voor deze twee punt nul applicatie, maar ik vond toch dat ik voor het goeie een bank zou moeten hebben als ik me aan zou melden. Zonder bank heeft het niet veel zin.
Het zit zo: we zijn vrolijke flexibele mensen en we gaan wel eens op reis. Dan boeken we een hotelletje of een appartement of we gaan camperen in de wetenschap dat er vast ook wel mensen in de buurt van de bestemming wonen met een bank. Of een logeerkamer. En dat die mensen het best wel leuk zouden vinden om ons vrolijke flexibele mensen een paar dagen van onderdak te voorzien. Alleen: wij weten niet waar die bank is en die bankbezitters weten niet waar wij zijn. Helaas dan maar. Normaal gesproken.
En daar is nu verandering in gekomen met het fenomeen CouchSurfing. Je kan aangeven wie je bent, waar je bent, óf je een bank beschikbaar hebt of dat je alleen bereid bent een dagje als gids op te treden. En daar ga je. Je kunt inmiddels de hele wereld rond banksurfen als je dat wil. Goedkoop en echt bij de locals thuis. Prachtig voor de avonturiers onder ons.
Ik was niet van plan binnenkort zelf te gaan reizen. Maar mocht er binnenkort een Chinees, een Amerikaan of een Nieuw-Zeelander op wereldreis een paar dagen Heemskerk willen bekijken (en wie wil dat nu niet) dan mag hij best bij mij slapen. Want ik heb een bank.
dinsdag 4 augustus 2009
Ding 17: speeltuin!
Ooit woonde ik in Amsterdam met een huisgenoot die informatica studeerde. Web2.0 was een hype en onze planten gingen telkens dood. Logisch gevolg: een briljant idee.
PimpMyPlantje. Een website waar mensen met en zonder groene vingers elkaar konden helpen met het in leven houden van hun huisgroen. Je kon een account aanmaken en daarin aangeven welke planten je had. Vervolgens kreeg je advies en desgewenst mailtjes/SMSjes als er een plant besnoeid, bepokond of bewaterd moest worden.
Het is er helaas nooit van gekomen. We hebben het gat in de markt door onze groene vingers laten schieten. We zijn niet rijk geworden en onze planten zijn weer dood gegaan.
Ik moest er aan denken toen ik zojuist in de speeltuin het al even briljante Steepster tegenkwam. Een site waar theeliefhebbers elkaar bijpraten over de laatste theetrends. Of Minti dat in plaats van over plantjes over kinderen gaat. Je kunt het zo gek niet verzinnen of men heeft er een toepassing voor.
Wie weet zit er ooit nog iets leuks voor me bij. Maar voor nu ontbreekt me even de inspiratie. Twitter is leuk natuurlijk, maar lang boeien doet het niet. Plurken hield ik langer vol. De populairiteit van Facebook schijnt af te nemen en de groei van Hyves stokt ook. De markt wordt overvoerd met onzin-dingen en je kan je tijd toch maar een keer verlummelen.
Die tijd kan je beter gebruiken om je plantjes water te geven. De Orleander die ik van Ellen kreeg heeft welig getierd. Tot ik op vakantie ging.
PimpMyPlantje. Een website waar mensen met en zonder groene vingers elkaar konden helpen met het in leven houden van hun huisgroen. Je kon een account aanmaken en daarin aangeven welke planten je had. Vervolgens kreeg je advies en desgewenst mailtjes/SMSjes als er een plant besnoeid, bepokond of bewaterd moest worden.
Het is er helaas nooit van gekomen. We hebben het gat in de markt door onze groene vingers laten schieten. We zijn niet rijk geworden en onze planten zijn weer dood gegaan.
Ik moest er aan denken toen ik zojuist in de speeltuin het al even briljante Steepster tegenkwam. Een site waar theeliefhebbers elkaar bijpraten over de laatste theetrends. Of Minti dat in plaats van over plantjes over kinderen gaat. Je kunt het zo gek niet verzinnen of men heeft er een toepassing voor.
Wie weet zit er ooit nog iets leuks voor me bij. Maar voor nu ontbreekt me even de inspiratie. Twitter is leuk natuurlijk, maar lang boeien doet het niet. Plurken hield ik langer vol. De populairiteit van Facebook schijnt af te nemen en de groei van Hyves stokt ook. De markt wordt overvoerd met onzin-dingen en je kan je tijd toch maar een keer verlummelen.
Die tijd kan je beter gebruiken om je plantjes water te geven. De Orleander die ik van Ellen kreeg heeft welig getierd. Tot ik op vakantie ging.
maandag 3 augustus 2009
Ding 16: YouTube en aanverwanten
Ik heb ooit eens uitgezocht welke internetvideodienst het best was. Want qua kwaliteit en mogelijkheden is dat niet YouTube. YouTube is alleen maar het populairst. Ik geloof dat Vimeo als best uit de bus kwam. (Of een van de andere 61 geteste sites.) Maar uiteindelijk heb ik toch voor Google Video gekozen omdat ik dat gewoon met mijn google account kon doen:
Dat ben ik. Let vooral ook op het gemene lachje van de filmende Ivo.
Wat kunnen we er als bieb mee? YouTube op zich niet zoveel. Ik zie de bieb nu niet echt een YouTube-hit scoren maar als we filmpjes filmpjes zouden maken en ze zelf niet zouden kunnen hosten op onze eigen website (wat volgens mij wel moet kunnen) zouden we YouTube kunnen gebruiken als "opslagplaats".
Dat ben ik. Let vooral ook op het gemene lachje van de filmende Ivo.
Wat kunnen we er als bieb mee? YouTube op zich niet zoveel. Ik zie de bieb nu niet echt een YouTube-hit scoren maar als we filmpjes filmpjes zouden maken en ze zelf niet zouden kunnen hosten op onze eigen website (wat volgens mij wel moet kunnen) zouden we YouTube kunnen gebruiken als "opslagplaats".
Ding 15: PODcasts
Ik zal weer heel eerlijk zijn: ik heb al dat gePODcast nooit zo begrepen. Ik ben wel altijd een radioluisteraar geweest. Maar als het even kan dan zonder DJ geblaat. Er is nooit een programma geweest waar ik voor thuis bleef en nu is er geen podcast die ik de moeite waard zou vinden om bij te houden.
Misschien zijn er nog wel wat hoorspelen die ik leuk zou vinden maar die kon ik zo snel niet vinden. Wellicht stel ik wat hoge eisen aan mijn mediaconsumptie. Dat kan tegenwoordig ook, want het aanbod is groot.
Misschien zijn er nog wel wat hoorspelen die ik leuk zou vinden maar die kon ik zo snel niet vinden. Wellicht stel ik wat hoge eisen aan mijn mediaconsumptie. Dat kan tegenwoordig ook, want het aanbod is groot.
dinsdag 28 juli 2009
Ding 14: IM via Meebo
Ja!
We zitten toch de hele dag op ons gat naar een beeldschermpje te staren. OK, we ruimen zo nu en dan ook nog wel eens een boek op, maar daarna gaan we weer zitten.
Koffie drinken.
Via aladin kan iedereen natuurlijk altijd al per direct een vraag aan een bibliothecaris stellen. Hartstikke mooi. Maar zou het niet mooier zijn als ik als informant meteen via chat bereikbaar was? Dat mensen kunnen vragen: "Is er een boek over zeepaardjes?" en dat ik dan een minuut later kan antwoorden "Nee." en met wat zoek&boek suggesties en nuttige sites kom?
Natuurlijk kan je niet altijd alert zijn op internetvragen. Soms heb je ook nog eens een echte klant voor je neus. Maar Meebo valt relatief gemakkelijk in een website te integreren. Waarom niet?
Oh, en als je het niet met me eens bent of je wil iets aan me vragen dat kun je dat hier rechtsboven meteen doen. Via chat.
We zitten toch de hele dag op ons gat naar een beeldschermpje te staren. OK, we ruimen zo nu en dan ook nog wel eens een boek op, maar daarna gaan we weer zitten.
Koffie drinken.
Via aladin kan iedereen natuurlijk altijd al per direct een vraag aan een bibliothecaris stellen. Hartstikke mooi. Maar zou het niet mooier zijn als ik als informant meteen via chat bereikbaar was? Dat mensen kunnen vragen: "Is er een boek over zeepaardjes?" en dat ik dan een minuut later kan antwoorden "Nee." en met wat zoek&boek suggesties en nuttige sites kom?
Natuurlijk kan je niet altijd alert zijn op internetvragen. Soms heb je ook nog eens een echte klant voor je neus. Maar Meebo valt relatief gemakkelijk in een website te integreren. Waarom niet?
Oh, en als je het niet met me eens bent of je wil iets aan me vragen dat kun je dat hier rechtsboven meteen doen. Via chat.
Ding 13: Google docs.
Handig om de aanmeldformulieren in te doen omdat je er met meerdere mensen tegelijk in kan werken.
Verder valt het nut helaas wel mee. Samen aan een bestand werken kunnen we ook op het netwerk. En als we dan telkens netjes een nieuwe versie opslaan hebben we ook een versiebeheer zoals google docs dat heeft.
Ik gebruik google docs zelf wel eens om bijlages uit mijn gmail te openen. En die conversie uit Microsoft Word wordt bijna nooit mooi. Sowieso is het maar een beperkte tekstverwerker. Je kan er genoeg mee maar als je echt iets wil maken schiet hij toch tekort. Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor de spreadsheets maar die heb ik nooit zo uitgeprobeert.
Ik zou dit dus ook niet gaan gebruiken om onder de dure Microsoft Office licentie uit te komen. Dan verwijs ik liever naar OO. Dát is zwaar genoeg om te kunnen concurreren met Microsoft Office.
Verder valt het nut helaas wel mee. Samen aan een bestand werken kunnen we ook op het netwerk. En als we dan telkens netjes een nieuwe versie opslaan hebben we ook een versiebeheer zoals google docs dat heeft.
Ik gebruik google docs zelf wel eens om bijlages uit mijn gmail te openen. En die conversie uit Microsoft Word wordt bijna nooit mooi. Sowieso is het maar een beperkte tekstverwerker. Je kan er genoeg mee maar als je echt iets wil maken schiet hij toch tekort. Hetzelfde geldt waarschijnlijk voor de spreadsheets maar die heb ik nooit zo uitgeprobeert.
Ik zou dit dus ook niet gaan gebruiken om onder de dure Microsoft Office licentie uit te komen. Dan verwijs ik liever naar OO. Dát is zwaar genoeg om te kunnen concurreren met Microsoft Office.
dinsdag 30 juni 2009
Ding 11 en 12: Wikiwikiwikiwiki
Om even te beginnen met een citaat van de 23dingen website: "Bijna alle grote bedrijven werken met een wiki op hun intranet". Dat is dus gewoon niet waar he? Of misschien hebben bijna alle grote bedrijven ermee geëxperimenteerd maar het succes van wikis als intranet waag ik te betwijfelen.
Wiki=anarchie. Ze werken alleen als iedereen er goed mee omgaat. En als iedereen er ook kijkt en dingen aanpast als ze niet kloppen. Ik ben een jaartje Wiki-Opperhoofd geweest bij een research bedrijfje en daar heb ik ondervonden dat een wiki er zonder goed beheer net zo uit gaat zien als bijvoorbeeld de gezamenlijke harde schijf van de bieb. Er zit wel structuur in maar die is niet altijd even logisch, iedereen gooit er maar van allerlei informatie op die niet altijd even gemakkelijk of logisch terug te vinden is en niemand heeft tijd om verouderde informatie aan te passen.
Als intranet voldoet de harde schijf dus net zo slecht als een wiki zou doen.
Op het internet zijn er natuurlijk wel wat voorbeelden te vinden die wél werken. Maar toch vooral Wikipedia. Wikimedia. Recepten wiki's en meer. Leuk. Nuttige bronnen. Maar over het algemeen kan ik ze missen.
Wiki=anarchie. Ze werken alleen als iedereen er goed mee omgaat. En als iedereen er ook kijkt en dingen aanpast als ze niet kloppen. Ik ben een jaartje Wiki-Opperhoofd geweest bij een research bedrijfje en daar heb ik ondervonden dat een wiki er zonder goed beheer net zo uit gaat zien als bijvoorbeeld de gezamenlijke harde schijf van de bieb. Er zit wel structuur in maar die is niet altijd even logisch, iedereen gooit er maar van allerlei informatie op die niet altijd even gemakkelijk of logisch terug te vinden is en niemand heeft tijd om verouderde informatie aan te passen.
Als intranet voldoet de harde schijf dus net zo slecht als een wiki zou doen.
Op het internet zijn er natuurlijk wel wat voorbeelden te vinden die wél werken. Maar toch vooral Wikipedia. Wikimedia. Recepten wiki's en meer. Leuk. Nuttige bronnen. Maar over het algemeen kan ik ze missen.
Ding 10: Del.icio.us
Na dat verpletterende verhaal over web 2.0 heb ik even een mediacoach-studeer-pauze ingelast. Dat had even prioriteit. Maar oh jee! Ik loop hartstikke achter!
Gelukkig ga ik niet op vakantie en kan ik dingen op mijn eigen houtje inhalen de komende weken. Te beginnen met ding 10: Del.icio.us.
Ooit had ik er al eens een account aangemaakt. Met een e-mail adres dat inmiddels niet meer bestaat. Ik heb er destijds niet echt de tijd voor genomen om het te ontdekken en dat wil ik nu wel doen.
Eerst wil ik wel even vertellen dat ik niet echt het soort internetgebruiker ben dat veel baat heeft bij bookmarken. De meeste van mijn favoriete sites bekijk ik via RSS, een enkeling weet ik uit mijn hoofd. En soms, heel soms bookmark ik wel eens wat. En dan nog alleen omdat dat met firefox sneller navigeren is.
Maar er zijn van die momenten dat ik opzoek ben naar stukjes informatie die versplinterd over het web liggen. Naar de goedkoopste of beste beamer bijvoorbeeld. Dat "onderzoek" heeft weken geduurt en ik heb talloze websites afgeschuimd om een beslissing te kunnen nemen. Mijn bookmarks werden een rommeltje, en wat had ik nu ook alweer waar gelezen? Bij welke internetwinkel verkochten ze ook alweer welke merken en types? Voor dat soort "onderzoek" zou del.iciou.us mij privé goed uit kunnen komen. Ik ben dus ook van plan de knoppen thuis te gaan installeren in mijn browsertje.
Professioneel gezien zou je kunnen zeggen: "maar we hebben mypip toch al?" en dat is waar als je aan het sociale gedeelte van del.iciou.us voorbij gaat. Met del.icio.us wordt het allemaal wel veel gemakkelijker. Stel je nu eens voor dat wij met zijn allen als informanten een del.icio.us account zouden beheren? Binnen de kortste keren hebben we een enorme verzameling nuttige links bij elkaar! Het is vast mogelijk om die verzameling open te stellen voor publiek. Zouden die geen baat willen hebben bij de bronnenverzameling die wij, slimme bibliothecarissen, bij elkaar geharkt hebben? En waarom zouden we die kennis niet delen met andere bibliotheken? Er zijn er een aantal die del.iciou.us al gebruiken.
Gewoon wat losse gedachten hoor. Maar bedenk eens wat een voordelen het zou kunnen hebben als we met z'n allen op die manier zouden gaan werken. "Goeie site? --> meteen bookmarken!" Nu zijn Jan en Marlies volgens mij de enigen die mypip bijhouden. En eerlijk gezegd vergeet ik er vaak gebruik van te maken. Misschien zou het beter werken met del.icio.us?
Gelukkig ga ik niet op vakantie en kan ik dingen op mijn eigen houtje inhalen de komende weken. Te beginnen met ding 10: Del.icio.us.
Ooit had ik er al eens een account aangemaakt. Met een e-mail adres dat inmiddels niet meer bestaat. Ik heb er destijds niet echt de tijd voor genomen om het te ontdekken en dat wil ik nu wel doen.
Eerst wil ik wel even vertellen dat ik niet echt het soort internetgebruiker ben dat veel baat heeft bij bookmarken. De meeste van mijn favoriete sites bekijk ik via RSS, een enkeling weet ik uit mijn hoofd. En soms, heel soms bookmark ik wel eens wat. En dan nog alleen omdat dat met firefox sneller navigeren is.
Maar er zijn van die momenten dat ik opzoek ben naar stukjes informatie die versplinterd over het web liggen. Naar de goedkoopste of beste beamer bijvoorbeeld. Dat "onderzoek" heeft weken geduurt en ik heb talloze websites afgeschuimd om een beslissing te kunnen nemen. Mijn bookmarks werden een rommeltje, en wat had ik nu ook alweer waar gelezen? Bij welke internetwinkel verkochten ze ook alweer welke merken en types? Voor dat soort "onderzoek" zou del.iciou.us mij privé goed uit kunnen komen. Ik ben dus ook van plan de knoppen thuis te gaan installeren in mijn browsertje.
Professioneel gezien zou je kunnen zeggen: "maar we hebben mypip toch al?" en dat is waar als je aan het sociale gedeelte van del.iciou.us voorbij gaat. Met del.icio.us wordt het allemaal wel veel gemakkelijker. Stel je nu eens voor dat wij met zijn allen als informanten een del.icio.us account zouden beheren? Binnen de kortste keren hebben we een enorme verzameling nuttige links bij elkaar! Het is vast mogelijk om die verzameling open te stellen voor publiek. Zouden die geen baat willen hebben bij de bronnenverzameling die wij, slimme bibliothecarissen, bij elkaar geharkt hebben? En waarom zouden we die kennis niet delen met andere bibliotheken? Er zijn er een aantal die del.iciou.us al gebruiken.
Gewoon wat losse gedachten hoor. Maar bedenk eens wat een voordelen het zou kunnen hebben als we met z'n allen op die manier zouden gaan werken. "Goeie site? --> meteen bookmarken!" Nu zijn Jan en Marlies volgens mij de enigen die mypip bijhouden. En eerlijk gezegd vergeet ik er vaak gebruik van te maken. Misschien zou het beter werken met del.icio.us?
dinsdag 12 mei 2009
Ding 8 en 9: Mijn visie op twee punt nul (en een plaatje)
Tsja, ik heb het al eerder gezegd en ik zeg het hier weer: "web 2.0" is een vuilnisbakterm. Ooit een woord om een hype mee aan te duiden en nu nog steeds gebruikt door mensen die een beetje achter de feiten aan lopen.
Een programmeur zal de term niet zo snel in de mond nemen. De meeste gebruikers ook niet. Het is een beetje marketeers taal. Taal waar mensen die niet precies weten waar ze het over hebben gebruik van maken om interessant over te komen. "Oh, 2.0, dan zal het wel hip&happening zijn."
Maar goed. Er zijn wel ontwikkelingen geweest in webapplicatieland. Als je die beweging "web 2.0" wil noemen: ga je gang. Ik noem het liever "ontwikkelingen in webapplicatieland" Veel duidelijker.
Hier dan de ontwikkelingen waarvan ik van de 23dingen mijn mening over mag spuien. Lekker ver over de verplichte 100 woorden heen.
Weblog (intern/extern)
Als communicatietool vind ik weblogs een bijzonder slecht instrument. Het is meer een online column. Een mening-spui-ding. Natuurlijk kun je als bibliotheek nieuws en persberichten middels een weblogsysteem communiceren, maar dan vind ik het niet echt een "log". Dan is het gewoon een nieuws-site.
Een bibliotheek blog gericht op ons publiek lijkt het me lastig. Je moet iemand hebben die leuk kan schrijven over ter zaken doende onderwerpen en die zich daarbij houdt aan de officiële visie van de bieb. Die er in voorkomende gevallen niet zal zijn. Ik weet niet of er iemand is die dat zou kunnen. Ik weet ook niet of er vanuit ons publiek behoefte aan is. Ik weet niet of het bij zou dragen aan onze kerndoelen. Maar mijn gevoel zegt me dat we er niet zoveel mee opschieten behalve wellicht wat goodwill.
Voor interne communicatie is het wel grappig. Natuurlijk is het leuk en fijn om te weten hoe collega's over bepaalde dingen denken. Ook collega's in andere openbare bibliotheken houden blogs bij waarop ze schrijven over nieuwe ontwikkelingen en ervaringen. Dat kan allemaal erg leerzaam en interessant zijn, maar laten we het in godsnaam informeel houden.
Privé is een ander verhaal. In 2001 had ik een xanga weblog. Een typisch egoblog waarvan er toen nog veel meer van waren dan nu. In ieder geval in mijn omgeving. Het was de eerste blog-hype. Er zijn er maar weinig blogs uit die tijd die stand gehouden hebben. Mensen met een interessant leven hebben geen tijd om er consequent leuk over te schrijven. Mensen zonder interessant leven hebben niets om over te vertellen. Of in ieder geval niets interessants.
Maar goed. Als privenetwerkspuicommunicatiedingetje kan het best leuk zijn als je er tijd en zin an hebt. Ik volg er een aantal met plezier. Middels RSS. Want dan is het nog te doen.
RSS
Ik heb 20 vrienden die 1x in het half jaar een blogje plaatsen. Die ga ik niet actief volgen natuurlijk. RSS is de oplossing. Ik gebruik het ook om het nieuws van bepaalde organisaties of onderwerpen bij te houden en ik gebruik het om op de hoogte gehouden te worden over updates van bepaalde programma's, concerten van bepaalde bands, albums op de 3voor12 luisterpaal.
Als bibliotheekmedewerker houdt ik blogs bij van mensen die (eventueel beroepshalve) over relevante dingen schrijven, de RSS-feeds van Stichting Lezen of VOB bijvoorbeeld. En alle mede 23dingers.
Allemaal hartstikke fijn tijdbesparend. Ik vind het de uitvinding van het decennium.
En als bibliotheek zou je het kunnen gebruiken om RSSende klanten interessante feeds aan te bieden. We hebben al de nieuwsberichten. Daar komt binnenkort een aparte activiteitenfeed bij heb ik begrepen. Die zou je weer uit kunnen splitsen in de interessegebieden: er zijn vast mensen alleen in smaak en stijl activiteiten geïnteresseerd. Of alleen in eventuele WIC activiteiten. Het moet volgens mij niet zo moeilijk zijn om ze de mogelijkheid te geven om zich alleen op die activiteiten te abonneren.
Maar denk ook aan een arsenaal aan feeds voor aanwinsten! Ik wil alleen maar op de hoogte gehouden van nieuwe dichtbundels. Of geef me een seintje als het nieuwe boek van Dan Brown er is. Ik roep maar wat. Technisch is het volgens mij al makkerlijk mogelijk. Waarom zouden we die service dan niet bieden?
Foto's en foto editors
Tsja, ik ben niet zo'n fotoman. Ik begrijp dat er een heleboel mensen zijn die wild gaan op flickr. Dat zijn ook de mensen die me ervan overtuigd hebben dat ik een fototoestel mee moest nemen op reis. Ik zie er de waarde wel van in maar ik had er geen spijt van gehad als ik hem niet mee had genomen.
Ik zie niet zo in hoe je flickr e.d. voor bibliotheekdoeleinden zou kunnen gebruiken. Online foto's aanpassen doen we nu. Leuk. Maar ik kan aardig goochelen met photoshop of the gimp, en dan vind ik dat soort sites toch maar een beetje beperkt allemaal. En auteursrechttechnisch host ik mijn plaatjes altijd het liefst zelf.
Ding 6, 7 en 8 waren dus niet aan mij besteed. Maar omdat het moet hier dan nog het ding 8 plaatje:
Een programmeur zal de term niet zo snel in de mond nemen. De meeste gebruikers ook niet. Het is een beetje marketeers taal. Taal waar mensen die niet precies weten waar ze het over hebben gebruik van maken om interessant over te komen. "Oh, 2.0, dan zal het wel hip&happening zijn."
Maar goed. Er zijn wel ontwikkelingen geweest in webapplicatieland. Als je die beweging "web 2.0" wil noemen: ga je gang. Ik noem het liever "ontwikkelingen in webapplicatieland" Veel duidelijker.
Hier dan de ontwikkelingen waarvan ik van de 23dingen mijn mening over mag spuien. Lekker ver over de verplichte 100 woorden heen.
Weblog (intern/extern)
Als communicatietool vind ik weblogs een bijzonder slecht instrument. Het is meer een online column. Een mening-spui-ding. Natuurlijk kun je als bibliotheek nieuws en persberichten middels een weblogsysteem communiceren, maar dan vind ik het niet echt een "log". Dan is het gewoon een nieuws-site.
Een bibliotheek blog gericht op ons publiek lijkt het me lastig. Je moet iemand hebben die leuk kan schrijven over ter zaken doende onderwerpen en die zich daarbij houdt aan de officiële visie van de bieb. Die er in voorkomende gevallen niet zal zijn. Ik weet niet of er iemand is die dat zou kunnen. Ik weet ook niet of er vanuit ons publiek behoefte aan is. Ik weet niet of het bij zou dragen aan onze kerndoelen. Maar mijn gevoel zegt me dat we er niet zoveel mee opschieten behalve wellicht wat goodwill.
Voor interne communicatie is het wel grappig. Natuurlijk is het leuk en fijn om te weten hoe collega's over bepaalde dingen denken. Ook collega's in andere openbare bibliotheken houden blogs bij waarop ze schrijven over nieuwe ontwikkelingen en ervaringen. Dat kan allemaal erg leerzaam en interessant zijn, maar laten we het in godsnaam informeel houden.
Privé is een ander verhaal. In 2001 had ik een xanga weblog. Een typisch egoblog waarvan er toen nog veel meer van waren dan nu. In ieder geval in mijn omgeving. Het was de eerste blog-hype. Er zijn er maar weinig blogs uit die tijd die stand gehouden hebben. Mensen met een interessant leven hebben geen tijd om er consequent leuk over te schrijven. Mensen zonder interessant leven hebben niets om over te vertellen. Of in ieder geval niets interessants.
Maar goed. Als privenetwerkspuicommunicatiedingetje kan het best leuk zijn als je er tijd en zin an hebt. Ik volg er een aantal met plezier. Middels RSS. Want dan is het nog te doen.
RSS
Ik heb 20 vrienden die 1x in het half jaar een blogje plaatsen. Die ga ik niet actief volgen natuurlijk. RSS is de oplossing. Ik gebruik het ook om het nieuws van bepaalde organisaties of onderwerpen bij te houden en ik gebruik het om op de hoogte gehouden te worden over updates van bepaalde programma's, concerten van bepaalde bands, albums op de 3voor12 luisterpaal.
Als bibliotheekmedewerker houdt ik blogs bij van mensen die (eventueel beroepshalve) over relevante dingen schrijven, de RSS-feeds van Stichting Lezen of VOB bijvoorbeeld. En alle mede 23dingers.
Allemaal hartstikke fijn tijdbesparend. Ik vind het de uitvinding van het decennium.
En als bibliotheek zou je het kunnen gebruiken om RSSende klanten interessante feeds aan te bieden. We hebben al de nieuwsberichten. Daar komt binnenkort een aparte activiteitenfeed bij heb ik begrepen. Die zou je weer uit kunnen splitsen in de interessegebieden: er zijn vast mensen alleen in smaak en stijl activiteiten geïnteresseerd. Of alleen in eventuele WIC activiteiten. Het moet volgens mij niet zo moeilijk zijn om ze de mogelijkheid te geven om zich alleen op die activiteiten te abonneren.
Maar denk ook aan een arsenaal aan feeds voor aanwinsten! Ik wil alleen maar op de hoogte gehouden van nieuwe dichtbundels. Of geef me een seintje als het nieuwe boek van Dan Brown er is. Ik roep maar wat. Technisch is het volgens mij al makkerlijk mogelijk. Waarom zouden we die service dan niet bieden?
Foto's en foto editors
Tsja, ik ben niet zo'n fotoman. Ik begrijp dat er een heleboel mensen zijn die wild gaan op flickr. Dat zijn ook de mensen die me ervan overtuigd hebben dat ik een fototoestel mee moest nemen op reis. Ik zie er de waarde wel van in maar ik had er geen spijt van gehad als ik hem niet mee had genomen.
Ik zie niet zo in hoe je flickr e.d. voor bibliotheekdoeleinden zou kunnen gebruiken. Online foto's aanpassen doen we nu. Leuk. Maar ik kan aardig goochelen met photoshop of the gimp, en dan vind ik dat soort sites toch maar een beetje beperkt allemaal. En auteursrechttechnisch host ik mijn plaatjes altijd het liefst zelf.
Ding 6, 7 en 8 waren dus niet aan mij besteed. Maar omdat het moet hier dan nog het ding 8 plaatje:
dinsdag 5 mei 2009
Ding 6 en 7
Ik ben niet zo'n fotomens. En aangezien ik al ergens wat foto's op flickr heb staan ga ik me hier heel snel en gemakkelijk van af maken.
Hier ziet u hoe ik twee liter bier voer aan een beer in Ulan Ude:
Oh, weet je?
Hier zijn meteen alle foto's van mijn Ruslandreis:
(Via deze site.)
Zo. Prima. Klaar. En nu ga ik iets doen wat mijn grote voorbeeld Ben H. "werken" noemt.
Hier ziet u hoe ik twee liter bier voer aan een beer in Ulan Ude:
Oh, weet je?
Hier zijn meteen alle foto's van mijn Ruslandreis:
(Via deze site.)
Zo. Prima. Klaar. En nu ga ik iets doen wat mijn grote voorbeeld Ben H. "werken" noemt.
De Tip Van Sip #3: RSS van de 23dingensite in Google Reader
De alom door mij bewierookte Google Reader heeft een nadeel. Ik heb zojuist ontdekt dat het programma geen beveiligde feeds kan volgen. Nu kom je er daar in het dagelijks leven niet zo veel van tegen. En er zijn veel meer RSS programma's die deze mogelijkheid niet bieden. Geen man overboord dus. Ware het niet dat de feed vab onze eigen 23dingen/ijmondnoord blog beveiligd is.
En laat het nu - volgens de auteur van ding vier - "UITERMATE BELANGRIJK" zijn om je ook op deze feed te abonneren. Wat nu?
Zoals zo vaak is er een omweg mogelijk. Een beetje gegoogle bracht me bij freemyfeed.com. Dat bleek de oplossing. Laat ik jullie verder niet vermoeien met het hoe of wat en meteen de feeds vrijgeven. Klik op de onderstaande links, knip ze uit de adresbalk van je browser en plak ze in je reader. Klaar is kees.
Dit is de feed van de artikelen
Dit is de feed van de reacties er op
Tot uw dienst.
En laat het nu - volgens de auteur van ding vier - "UITERMATE BELANGRIJK" zijn om je ook op deze feed te abonneren. Wat nu?
Zoals zo vaak is er een omweg mogelijk. Een beetje gegoogle bracht me bij freemyfeed.com. Dat bleek de oplossing. Laat ik jullie verder niet vermoeien met het hoe of wat en meteen de feeds vrijgeven. Klik op de onderstaande links, knip ze uit de adresbalk van je browser en plak ze in je reader. Klaar is kees.
Dit is de feed van de artikelen
Dit is de feed van de reacties er op
Tot uw dienst.
vrijdag 1 mei 2009
Ding 4 en 5: RSS
Pot ver drieëntwintig! Het wordt tijd dat ik eens op schiet met die dingen!
Ik zal er weer eens wat tijd aan besteden vanmiddag.
Ik ben al een tijdje fanatiek RSS gebruiker. Toen ik daar een paar jaar geleden mee begon heb ik uitgebreid uitgezocht welke web-based reader mij het best beviel. De keuze is toen op google reader gevallen. Ik weet niet welk argument destijds de doorslag gaf en of hij echt wel beter is maar ik heb er geen moment spijt van gekregen. Google reader werkte voor mij prettiger dan Bloglines - waar ik ook nog een account heb met inmiddels 1000+ ongelezen berichten.
Maar waarom dan geen Netvibes? Tsja. Ik wil niemand voor de schenen schoppen hoor, maar ik begrijp niet hoe netvibes iemands favoriet kan zijn om als RSS reader te gebruiken. Een snelle blik leert me dat het ongeveer zo werkt als iGoogle. Ik ken ook mensen die iGoogle als RSS reader gebruiken maar het is er niet echt voor bedoeld. Erg praktisch lijkt het me ook niet, al die aparte blokjes met feeds. Maar het zal wel net zijn wat je gewend bent. Ik hou het lekker bij Reader. Daarmee lees ik het web als of het mijn e-mail inbox binnenkomt. Werkt ideaal voor mij. Hier onder een filmpje over hoe het werkt. Als u die dan even kijkt voeg ik ondertussen nog wat verplichte feeds aan mijn bestaande collectie toe en dan heb ik weer een ding of wat afgerond.
Ik zal er weer eens wat tijd aan besteden vanmiddag.
Ik ben al een tijdje fanatiek RSS gebruiker. Toen ik daar een paar jaar geleden mee begon heb ik uitgebreid uitgezocht welke web-based reader mij het best beviel. De keuze is toen op google reader gevallen. Ik weet niet welk argument destijds de doorslag gaf en of hij echt wel beter is maar ik heb er geen moment spijt van gekregen. Google reader werkte voor mij prettiger dan Bloglines - waar ik ook nog een account heb met inmiddels 1000+ ongelezen berichten.
Maar waarom dan geen Netvibes? Tsja. Ik wil niemand voor de schenen schoppen hoor, maar ik begrijp niet hoe netvibes iemands favoriet kan zijn om als RSS reader te gebruiken. Een snelle blik leert me dat het ongeveer zo werkt als iGoogle. Ik ken ook mensen die iGoogle als RSS reader gebruiken maar het is er niet echt voor bedoeld. Erg praktisch lijkt het me ook niet, al die aparte blokjes met feeds. Maar het zal wel net zijn wat je gewend bent. Ik hou het lekker bij Reader. Daarmee lees ik het web als of het mijn e-mail inbox binnenkomt. Werkt ideaal voor mij. Hier onder een filmpje over hoe het werkt. Als u die dan even kijkt voeg ik ondertussen nog wat verplichte feeds aan mijn bestaande collectie toe en dan heb ik weer een ding of wat afgerond.
woensdag 29 april 2009
De Tip Van Sip #1: Uitloggen!
Sinds de 23dingen ronddwalen op de bibliotheek IJmond Noord staan er opeens allemaal collega's automatisch ingelogd in gmail, google talk en andere tweepuntnullige applicaties. Dat is om twee redenen vervelend. Ten eerste omdat de persoon die er daarna mee aan de slag gaat eerst de nog ingelogde collega moet uitloggen alvorens zelf iets te kunnen doen en ten tweede omdat de privacy van de nog ingelogde collega in het geding is. Iedereen kan zijn/haar e-mail lezen en ook versturen. Of andere dingen doen.
Nu zal het zo'n vaart niet lopen. Ik vertrouw mijn collega's wel. Maar ik maak ze graag ook wat mediawijzer. Daar doe ik per slot van rekening een cursus voor. Dus:
Nu zal het zo'n vaart niet lopen. Ik vertrouw mijn collega's wel. Maar ik maak ze graag ook wat mediawijzer. Daar doe ik per slot van rekening een cursus voor. Dus:
- Als je ergens ingelogd bent zul je er altijd ook uit moeten loggen. Doe dat dus ook.
- Als een programma, browser of website vraagt of het jouw gebruikersnaam en/of wachtwoord mag onthouden, bedenk dan dat je vaak niet de enige gebruiker van de computer bent. Doe dat dus niet.
- Als een programma vraagt of hij automatisch opgestart mag worden als je de computer opstart logt hij je vaak ook automatisch in. Vink die optie - je komt hem straks bij googletalk tegen - UIT!
Dat wilde ik even zeggen. Bescherm uw privacy!
dinsdag 28 april 2009
Ding 1, 2 en 3: Blogger en blogsoftware
Er zijn mensen die denken dat ik deze hele 23dingen cursus - want dat is het kader van dit blog - met twee vingers in de neus ga doen. De verleiding is ook groot om de kantjes er vanaf te lopen. Dat wil ik best toe geven. Maar toen ik vandaag eens om me heen keek, in deze digitale omgeving, kwam ik er achter dat ik behoorlijk achter liep. Ho! Wacht eens even! Pot ver drie en twintig zeg, dat is mijn eer te na!
Ik zal eens even wat beter mijn best doen. Want ik zie het als mijn taak (nobel hoor) om juist voor wat meer verdieping te zorgen. Door bijvoorbeeld antwoord te geven op de vraag van Katinka: is Wordpress prettiger dan blogger? Nou: ik vind van wel. Maar dat is voor jullie zeker geen reden om over te stappen op andere software hoor!
Bloggen is een vorm van zelfexpressie. Een beetje Egotripperij. Iedereen heeft stiekem wel die exhibitionische kant en die kunnen we nu lekker botvieren op een blog. En blogger maakt dat mooi makkelijk, maar je hebt niet alle controle. Hier boven blijft die paarse balk met die oranje B staan, en de lay out van het blog ligt al nagenoeg vast. Je kunt wel leuke kleurtjes en voorgeprogrammeerde layouts kiezen, en met een beetje html kennis kun je ze nog aardig aanpassen ook, maar daar blijft het bij.
En dat is genoeg voor de meeste mensen. Vandaar. Blijf maar bij blogger. Dat is een stuk gebruiksvriendelijker. Of Web-log.nl. Die is ook wel aardig. Maar ik kies liever voor wordpress. Een flinke tikkel ingewikkelder, dat wel, maar een zee aan vrijheid en mogelijkheden. Ik heb ze zelfs op eigen domeinen gepubliceert. De hele egotrip onder controle.
Ik zal eens even wat beter mijn best doen. Want ik zie het als mijn taak (nobel hoor) om juist voor wat meer verdieping te zorgen. Door bijvoorbeeld antwoord te geven op de vraag van Katinka: is Wordpress prettiger dan blogger? Nou: ik vind van wel. Maar dat is voor jullie zeker geen reden om over te stappen op andere software hoor!
Bloggen is een vorm van zelfexpressie. Een beetje Egotripperij. Iedereen heeft stiekem wel die exhibitionische kant en die kunnen we nu lekker botvieren op een blog. En blogger maakt dat mooi makkelijk, maar je hebt niet alle controle. Hier boven blijft die paarse balk met die oranje B staan, en de lay out van het blog ligt al nagenoeg vast. Je kunt wel leuke kleurtjes en voorgeprogrammeerde layouts kiezen, en met een beetje html kennis kun je ze nog aardig aanpassen ook, maar daar blijft het bij.
En dat is genoeg voor de meeste mensen. Vandaar. Blijf maar bij blogger. Dat is een stuk gebruiksvriendelijker. Of Web-log.nl. Die is ook wel aardig. Maar ik kies liever voor wordpress. Een flinke tikkel ingewikkelder, dat wel, maar een zee aan vrijheid en mogelijkheden. Ik heb ze zelfs op eigen domeinen gepubliceert. De hele egotrip onder controle.
vrijdag 17 april 2009
Kijk eens aan, daar zijn we al.
Zo. Dat is allemaal gelukt.
Ik heb nu eventjes niet heel veel tijd voor grootse verhalen over hoe geweldig slim ik wel niet ben. En wat ik allemaal kan. Maar kan wel even de links geven van de twee websites die ik ooit met Wordpress gemaakt heb. (Wordpress is zeg maar de concurrent van Blogger)
Hier:
Deze heb ik onlangs in elkaar gefrutseld. En deze kennen jullie waarschijnlijk al.
En nu begint de uitlening.
Ik heb nu eventjes niet heel veel tijd voor grootse verhalen over hoe geweldig slim ik wel niet ben. En wat ik allemaal kan. Maar kan wel even de links geven van de twee websites die ik ooit met Wordpress gemaakt heb. (Wordpress is zeg maar de concurrent van Blogger)
Hier:
Deze heb ik onlangs in elkaar gefrutseld. En deze kennen jullie waarschijnlijk al.
En nu begint de uitlening.
Abonneren op:
Reacties (Atom)