vrijdag 9 november 2012

Olivier Levasseur en de bibliotheek: een schat van informatie

Ik heb vrienden die van een geintje houden. Die vrienden hebben broertjes die ook van een geintje houden. En ik heb een collega die een keer slachtoffer van zo'n geintje is geworden.

Het was een woensdag geloof ik. Nu ongeveer een jaar geleden. De collega in kwestie nam een telefoontje aan. Het was een interessant verhaal: iemand deed onderzoek naar de zeerover Olivier Levasseur. Een echte legende met een echte verborgen schat. Met hints in een geheim alfabet in een medaillon, nog net geen kaart met een grote rode X. Miljoenen euro's zou het zijn. Intrigerend, maar wat heeft de Bibliotheek IJmond Noord daar mee te maken?

Daar komt ie: Er schijnt een Nederlandse avonturier te zijn die heel ver is gekomen in het achterhalen van de waarheid rond de schat van De Buizerd. Een Heemskerker nog wel. Hij vond drie piratenskeletten en enkele muntstukken in een onderwatergelopen grot. Met naam en toenaam wordt hij genoemd op de desbetreffende Wikipediapagina. Er staat ook bij dat deze meneer zijn privéverslag en rapportage in 2010 heeft geschonken aan de bibliotheek van Beverwijk. Dat is leuk! Maar waar is dat verslag gebleven? Wat hebben wij er toen ooit mee gedaan? Wie gaat er eigenlijk over dit soort dingen?

De collega neemt de uitdaging aan: de bibliotheek wordt op zijn kop gezet, geen rapportage te vinden. Niemand heeft ooit van Olivier Levasseur of van een privéverslag gehoord. Hoe nu verder? We bellen de avonturier zelf op! Waarom niet? Zijn naam is bekend en hij schijnt uit Heemskerk te komen.

En zo hoor ik op die woensdag achter me de zin "Ja, hallo, u spreekt met Aafkeblogt van de Bibliotheek IJmond Noord, is de heer J. B. misschien ook aanwezig?" en ik voel meteen nattigheid. J. B., die ken ik wel! Sterker nog: de broer van die J. B. zou dezelfde avond bij mij thuis komen eten. En laat ze nu net die broer aan de telefoon hebben:

"Nee, J. B. is er niet"
"Ja, ik ken hem wel, J. B., da's mijn broertje."
"Olivier Levasseur? Nog nooit van gehoord"
"Madagascar? Nou, J. B. is de afgelopen jaren niet echt op reis geweest hoor."
"Daar heeft hij me nooit over verteld. Weet je zeker dat je niet iemand anders moet hebben? Misschien is er nog een andere J. B. uit Heemskerk, maar, eh, ik denk eigenlijk van niet."

De collega gaf het nog niet meteen op. Wij bibliothecarissen hebben graag de waarheid boven water. Hoe diep dat water ook is. Op wat voor plek het ook gezonken is. Olivier Levasseur kunnen we het niet meer vragen, die is in 1730 opgehangen, maar die J. Besseling, die moet nog ergens hier in de buurt rondlopen!

Er moet ook gewoon gewerkt worden dus de zoektocht werd voor die dag gestaakt, maar ik had niet het idee dat mijn collega van plan was de zaak te laten rusten.

En ik? Ik trof die avond een broer met de slappe lach. Hij had even nagebeld: John had wat pagina's op wikipedia aangepast om te kijken of mensen het door zouden hebben. Gewoon een test. Hoe lang zou het duren voor iemand het er af haalt? Zou er überhaupt wel iemand naar kijken?

Nou, iemand kijkt er naar, dat kunnen we nu bevestigen. En het duurde even, maar nu hebben we door dat J. Besseling een grappenmaker is. Maar hoe lang het duurt voor het er afgehaald wordt? Geen idee. Het staat er nog steeds.

woensdag 7 november 2012

Verdiepding 2: Het informatiemuseum

Mediawijsheid kan ik op Scoop.it wel vinden. Zat zelfs. Maar ik heb nog wel wat onderwerpen gevonden waar nog niet over gescoopt wordt: young adult boeken bijvoorbeeld. In het Nederlands, dan, want voor het Engelse taalgebied is er genoeg. Voor laaggeletterden is er ook nog niets. En nu de volgende stap: voel ik me geroepen om alle bronnen die ik daarover heb te scoopen?

Oh, gut, wat weet ik er eigenlijk van?

Een topic aanmaken is misschien juist wel een goede stok achter de deur om mijn kennis te vergroten. Scoop.it lijkt me in ieder geval een dijk van een informatiebron. En wat fijn dat ik er gewoon een RSS-feed van kan maken!

Maar goed, wat wordt nu de rol van de bibliothecaris van de toekomst? Ik zie wel in dat het logisch is dat we naar deze rol lonken. Wij zijn de informatiespecialisten. Als er een groep curator kan zijn van het internet, zijn wij het wel. Maar hoe groeien wij naar die rol toe? En waar ik bang voor ben: welke instantie is bereid ons voor onze toegevoegde informatie te betalen als elke Jan Doedel, elke aap, elke vakgek, zijn eigen scoop.it pagina aanmaakt?

Ach, wikipedia heeft inmiddels redacteurs in vaste dienst. Uiteindelijk is er toch behoefte aan gekwalificeerde mensen. Er zal uiteindelijk toch een mens nodig zijn om de curators te cureren. Misschien moet ik alvast aan solliciteren gaan denken. Toch maar snel zo'n pagina aanmaken!